اشو : زندگی نامه ، نقد افکار و دانلود کتاب راز بزرگ

اشو

زندگی نامه اوشو :

«راجنیش چاندرا موهان جین» متخلص به «اوشو»، از عرفای هندی و اساتید باطنی ‏است که بین سالهای۱۹۳۱ تا ۱۹۹۰ می‌زیست. اشو با اخذ مدرک فوق لیسانس در رشتهٔ فلسفه از دانشگاه “سوگار”، تحصیلات خود را به پایان رساند و چندین سال در دانشگاه “جبل پور” به تدریس فلسفه پرداخت. وی از سال ۱۹۶۳ میلادی با سفر به سراسر هندوستان به ایراد خطابه‌هایی در زمینه‌های معنوی و عوالم روحانی پرداخت. اشو در سال ۱۹۷۴ کمون خود در شهر پونا، هندوستان، را بنیان نهاد که مورد استقبال شدیدی خصوصاً از جانب رهجویان معنویت گرای غربی قرار گرفت.

اشو در سال ۱۹۸۱ جهت معالجه به ایالات متحده رفت و در آنجا به مدت پنج سال اقامت گزید. پیروان اشو به عنوان سانیاسین شناخته می‌شوند. در مدت چهار ماه اراضی کوهپایه‌های ایالت اورگون را خریداری و شهری بنا نهادند که به راجنیش پورام مشهور شد. پس از احداث این مرکز توجه زیادی در سراسر امریکا نسبت به اشو و تعالیمش جلب شد اما در همین حال عده‌ای نیز او را فردی منحط، فاسد الاخلاق و زیر سوال برندهٔ ارزشها می‌دانستند و همین امر مشکلاتی را برای وی بوجود آورد. از پیامدهای این مخالفت‌ها برخورد قانونی دولت امریکا با اشو در سال در سال ۱۹۸۶ بود که با اتهام نقض قانون مهاجرت ایالات متحده امریکا دستگیر و به دادگاه کشانده شد. در پی این رخدادها، اشو مجبور به ترک خاک آمریکا و بازگشت به هند شد و در ۱۹ ژانویه ۱۹۹۰ درگذشت (سایت)

اولین اصل معنوی اشو اصل عشق است، اشو در باب عشق فراوان به سخنرانی پرداخته و کتاب‌های مستقل در باب عشق و عاشقی از وی به جا مانده است. برخی از جملات اشو در باب عشق ـ که در کتاب «راز بزرگ» مهم‌ترین کتاب ترجمه‌شده اشو به زبان فارسی آمده است ـ عبارتند از: «عشق، عین و شین و قاف است، یعنی علاقه شدید قلبی»، «عشق شوق وافر درونی است»، «عشق اشتیاق بی‌کران باطنی جهت اتحاد با کل است»، « وه! عشق چه زیباست»، «عاشق، عاشقی می‌کند»، «از عاشق نمی‌توان پرسید تو چرا عاشق شده‌ای! عاشق یک مرتبه چشم باز می‌کند و خود را عاشق می‌بیند»، «عشق یافتنی است، نه بافتنی»، «عشق پرسیدنی نیست، وه! عشق چه زیباست»، «عاشق رقصان است حول شمعی و عشق رقص پروانه‌ها است، عشق رقص زندگی است»، «عشق وجد است و سرور است و عاشقی است».

دانلود کتاب راز بزرگ

دانلود فایلهای روانشناسی

نقد اشو

اشو، یکی از مدعیان معنویت در دوره معاصر است. او در یازدهم دسامبر ۱۹۳۱ در روستای کوچودا (Kuchwada) در استان ماذیاپراش (Madhya Pradesh) هند دیده به جهان گشود و در نوزدهم ژانویه ۱۹۹۰ در سن ۵۸ سالگی در پونه(Pune) در استان ماهاراشتره (Maharashtra) هند از دنیا رفت.

از رسوم عجیبی که رهبران ادیان جدید آن را برگزیده‌اند، برگزیدن و تغییر مداوم اسامی خود است. اشو نیز از این قاعده خود را مستثنا نکرد. او در سال ۱۹۶۰ به “آکاریا راجنیش” (Acharya Rajneesh)، از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۰، “باگوان شری راجنیش”(Bhagwan Shree Rajneesh) و در سال ۱۹۸۹ به اشو تغییر نام داد. اسم اصلی‌اش “چاندارا ماهان جین” (Chandra Mohan Jain) می‌باشد.

واژه «اشو»، به‌گفته خود اشو برگرفته از اصطلاح «oceanic» به‌معنای “حل شده در اقیانوس” است که نخستین‌بار ویلیام جیمز (William James)، روانشناس بزرگ آمریکایی آن را به‌کار برد. همچنین “باگوان شری راجنیش” از دیگر نام‌های اوست. “باگوان” به‌معنای آقا و سرور، “شری”، به معنای مقرب و مقدس، که لقب او بوده و “راجنیش”، نیز نام پدری وی می‌باشد.

با مطالعه روانشناختی بر روی گذشته اشو، علت اینکه او نوعی معنویت جدید را ادعا نمود روشن می‌شود. والدین اشو او را در خردسالی نزد پدربزرگش گذاشتند و او تا هفت سالگی با آنها زیست و نخستین تاثیرات را از پدربزرگش فرا گرفت. در سال ۱۹۳۸ در هفت سالگی پدربزرگش را از دست داد. پیرمرد بیمار، سوار بر دُرشکه‌ای، سر بر روی پای نوه‌اش گذاشته بود و راهی طولانی را به‌سوی نزدیکترین پزشک موجود در آن حوالی می‌پیمود. این حادثه اثری عمیق بر زندگی اشو گذاشت و باعث برانگیختن تصمیم درونی وی برای کشف راز ابدیت و جاودانگی شد. خود اشو اعتراف می‌کند که از این حادثه تعالیم فراوانی بدست آورد!! او می‌گوید: «از سکوت آن لحظه چیزهای فراوانی آموختم و دنیایی جدید در مقابل دیدگانم گشوده شد.»

اشو : زندگی نامه ، نقد افکار و دانلود کتاب راز بزرگ

چهارده سال بعد از این حادثه، یعنی در سال ۱۹۵۲ در ۲۱ سالگی بود که به ادعای خودش، حالت روشن‌بینی و اشراق برایش حاصل شد: «سالیان مدید، تلاش و تقلّا نموده و هر آنچه لازم بود انجام دادم. اما به آنچه می‌خواستم نرسیدم و اتفاقاتی که انتظارش را داشتم رخ نداد. در حقیقت تلاش فراوان، خود مانعی بود برای رسیدن به هدف… اما لحظه‌ای فرا رسیده بود که کنکاش نیز باید کنار گذاشته می‌شد… در آن روز کاوش متوقف گردید… و آن حادثه به‌وقوع پیوست… نیرویی جدید خلق شد. نیرویی که از هیچ جا و همه جا می‌جوشید و سر بر می‌آورد. آن انرژی در درختان، صخره‌ها، آسمان، خورشید و هوا وجود داشت، در حالی‌که پیش‌تر تصور می‌کردم فرسنگ‌ها با من فاصله دارد و از من دور است.»

اشو در ۲۱ مارس ۱۹۵۳ در رشته فلسفه، دانش آموخته می‌شود و سال ۱۹۵۷ در دانشگاه سنسکریت شهر ریپور و به‌ مدت شش سال در دانشگاه جبالپور هند به تدریس فلسفه مشغول می‌شود. او پس از گفتگوی‌های فراوان با رهبران ادیان مختلف در سراسر هندوستان، و بیش از ۳۵ سال سخنرانی درباره انسان، مراقبه، بلوغ، راز، عشق و سکوت، بالاخره در ۱۴ آوریل ۱۹۷۰ به ابداع و ارائه تکنیک‌های منحصر به ‌فرد مراقبه خود، به مثابه یک عرفان و معنویت جدید با نام “مراقبه دینامیک” پرداخت.

اشو در سال ۱۹۷۴ در شهر پونه هندوستان انجمنی تاسیس کرد که به ‌زودی مردمانی بسیار از سراسر جهان برای مراقبه و دیدار با او به آنجا سرازیر شدند. «انجمن بین‌المللی اشو» هنوز هم یکی از مراکز مراقبه در هند به‌شمار می‌رود و پذیرای هزاران نفر از سراسر دنیاست.

از وقایع و اسرار مهم زندگی اشو، مهاجرت او به آمریکا در سال ۱۹۸۱ می‌باشد. دلیل اولیه‌ سفر او معالجه بود، ولی به‌دلیل استقبال از تعالیمش در آن‌جا ماندگار شد. مریدان اشو پس از چهار ماه، محلی را در ایالت اریگون آمریکا خریداری و شهری به‌نام “رانجیش پورام” بنا کردند. محبوبیت او در آمریکا فزونی می‌یافت که ناگهان در سال ۱۹۸۵ از آمریکا اخراج شد. هرچند پیروان او معتقدند که اشو به‌خاطر زیر سوال بردن ارزش‌های جامعه آمریکا، از آنجا اخراج شد؛ اما برخی با استناد به اسناد سازمان اتباع خارجه امریکا – که وزارت امور خارجه هند نیز آن‌ها را تایید کرده است، تأکید دارند که اشو به دلیل فساد اخلاقی از آمریکا اخراج شده است و بالاخره در ۲۸ اکتبر ۱۹۸۵ همراه با چند نفر از همراهانش دستگیر و به‌ مدت ۱۲ روز بازداشت شد.

پس از آن اشو را از کشورهای متعددی اخراج کرده و یا حتی ویزای ورود ندادند. از این روی بالاجبار در ۲۹ جولای همان سال راهی جز اقامت در موطن خود یعنی هند، پیدا نکرد.

شخصیت اشو

هرچند اشو با فرقه‌های سرّی بسیاری در تماس بوده ولی تنها سه نفر به نام‌های “ماگا بابا”، “پاگال بابا” و “ماستا بابا” در او تاثیر گذارده است.

چنان‌که از سخنان اشو برمی‌آید او دارای شخصیتی بسیار متکبر و مغرور بود. او در جایی خود را استاد استادان و مرشد مرشدان می‌خواند. در تعبیر دیگر، به‌طور ضمنی خود را حتی بالاتر از مسیح(ع) می‌داند: «یافتن من پشت این صف طولانی کاری دشوار است، من تنها کافی هستم. همان‌طور که وقتی مسیح بود، کافی بود. وقتی با من هستی، مرشد کافی است و اساساً تو با من هستی. برای من نیازی نیست مسیح یا بودا یا دیگری را واسطه کنی.»

او همچنین مانند موسی(ع) “ده نافرمان” صادر کرده است که نشان از تاثیرپذیری او از یهودیت است.

تعالیم اشو

خدا؛ به اعتقاد اشو «خداوند یک شخص نیست. بلکه تنها، تجربه‌ای است که تمام هستی را به پدیده‌ای مبدل می‌سازد. تنهایی او مطرح نیست. او با زندگی می‌تپد! با زندگی که دارای ضربان است. لحظه‌ای که دریابی که دلِ هستی می‌تپد خداوند را کشف کرده‌ای.» او می‌گوید: «من به شما می‌گویم خدا را فراموش کنید! حقیقت را فراموش کنید. من به شما می‌گویم تنها به دنبال عشق باشید.» از این روی هرگونه نیایش را به خلاف ادیان الهی، خارج از مقوله مذهب تفسیر می‌کند: «نیایش پیوند شاعرانه با هستی است. ربطی به مذهب خاص تو ندارد.»

هدایت و گمراهی؛ در دیدگاه اشو، نزاع خدا و شیطان برای هدایت و ضلالت بشر، ره به جایی نخواهد برد. او می‌گوید: «شیطان قدرت گمراه کردن شما را ندارد. خداوند هم قدرت هدایت شما را ندارد.»

عشق و سکس؛ عشق، از محوری‌ترین آموزه‌های اشو است. ولی رسیدن به عشق را از طریق جنس مخالف امکان‌پذیر می‌داند. مهم‌ترین ابزارها برای ترویج فحشا و زنا در بین پیروان مکاتب تازه تأسیس، مجالس زنای دسته‌جمعی با نام فحشای مقدس است. به اعتقاد اشو، «سک س بزرگ‌ترین هنر مدیتیشن است… و عشق از آمیزش جنسی زاییده می‌شود.» اشو اصرار دارد که پیوند عشق و رابطه جنسی است که تعالی‌بخش خواهد بود: «پیوند جنسی، زمانی معنا می‌یابد که با عشق همراه باشد … آنگاه که پیوند جنسی به عشق گره می‌خورد بالا و بالاتر جریان می‌یابد.» از این رو اشو به «معلم جنسی» در هند شهرت دارد.

به‌طور خلاصه تعالیم اشو، التقاطی از معارف هندویسم، حسیدیسم، تنتره، مسیحیت و اوپه‌نیشدهاست. ولی آن‌چه بیش از همه مورد توجه او بود آئین ذن است (منبع : سایت پژوهشکده باقرالعلوم)

bookh این مجموعه را ببینید bookh

شما ممکن است این را هم بپسندید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *