تعارض با هم اتاقیها و روش مشاوره در حل مشکل بین دوستان یا هم اتاقی ها

تعارض با هم اتاقیها

۱.حل تعارض با هم اتاقیها : پیشینه و ماهیت اختلاف های مراجع را با اطرافیان مورد بررسی قرار دهید و او را ترغیب کنید به جای تعمیم کلی، اختلاف ها را در قالب اصطلاحات رفتاری خاص مورد بحث قرار دهد.

۲. حل تعارض با هم اتاقیها : مراجع را در بررسی و توضیح احساسات خود درباره اختلافاتی که با هم اتاقی اش دارد، یاری کنید.

۳. حل تعارض با هم اتاقیها : مراجع را در تشخیص و فهرست کردن واکنش های رفتاری خاص نسبت به تعارض های میان فردی کمک کنید.

۴.  حل تعارض با هم اتاقیها : به مراجع کمک کنید واکنش های احساسی خاص خود را نسبت به تعارض های میان فردی تشخیص دهد و بیان کند.

۵. خانواده مراجع را برای تشخیص الگوهای ناکارآمد حل تعارض(مانند فرافکنی و نسبت دادن مسئولیت همه تعارض ها به دیگران، واکنش های پرخاشگرانه، یا کنار کشیدن و تعاملات ضعیف) مورد بررسی قرار دهید.

۶. به مراجع تکلیف بدهید تا چکیده ای از وقوع سه مشاجره یا تعارض در خانواده را(مشتمل بر واکنش هر یک از اعضاء خانواده و چگونگی حل آن تعارض ها) بنویسد؛ نتایج این تکلیف را در رابطه با روش های حل این تعارض ها در خانواده، مورد بررسی و تحلیل قرار دهید.

۷.  مراجع را در درک رابطه بین الگوهای ناکارآمد و زیان بخش حل تعارض در خانواده و الگوی واکنش فعلی او به اختلاف با هم اتاقی اش یاری دهید.

۸. مراجع را در تهیه فهرستی از واکنش های مفید برای حل مؤثر تعارض ها(مانند ساکت و آرام ماندن، استفاده از پیام هایی که با “من” شروع می شود و مهارت های یادگیری فعال، قبول نقش خود، یا آزمون راه حل های متعدد) یاری کنید.

۹. مراجع را با الگوی مکالمه جرأت مندانه آشنا کنید که مشکلات رفتاری را به گونه ای احترام آمیز با اصطلاحات رفتاری تعریف، و نیازها و حقوق افراد را تأیید و راه حل های سالمی ارائه کند.

۱۰. مراجع را در تشخیص خودگویی های تحریف شده و منفی یاری دهید که موجب احساس خشم، اضطراب، بی اعتمادی، یا تزلزل می شوند. (مانند “فکر می کند از من باهوش تر است”، “هرگز سهم خود را در انجام کارهای اینجا ادا نمی کند”، “او هرگز تغییر نمی کند چون می خواهد از من سوءاستفاده کند” یا “از من می خواهد هر کاری را به میل او انجام بدهم”).

۱۱. برای افزایش حس آرامش و رعایت انصاف در حل اختلاف ها، به مراجع خودگویی های مثبت واقع بینانه(برای مثال: “من آدم منطقی باهوشی هستم”، “می توانیم درباره مسائل مشترک به روشی معقول گفتگو کنیم” یا “او هم به اندازه من مایل به رفع اختلاف است”) را بیاموزید.

۱۲. مراجع را در تشخیص باورهای غیرمنطقی(مانند “همه می خواهند از من سوءاستفاده کنند”،”هم اتاقی من مسبب همه مشکلات است” یا “من نمی توانم کسی را که تا این حد با من تفاوت دارد تحمل کنم”) که سد راه حل مؤثر تعارض ها است، یاری کنید.

۱۳. برای کنترل بهتر استرسها و اضطراب ناشی از مشکلات میان فردی، فنون آرام سازی عضلانی و تنفس عمیق و فنون آرام سازی از طریق تصور ذهنی مثبت را به مراجع بیاموزید.

۱۴. مراجع را در تعیین مرزهای جدید مبنی بر عدم قبول مسئولیت اعمال و احساسات دیگران یاری دهید.

۱۵. تلاش های مراجع در تعیین حد و مرز روابط شخصی را مرور کنید، موفقیت های او را تشویق کنید و در مورد شکست هایش به او رهنمود بدهید.

۱۶. مراجع را برای گسترش روابط اجتماعی و کاهش اتکا به هم اتاقی هایش به معاشرت و وقت گذرانی با دیگران تشویق کنید.

bookh این مجموعه را ببینید bookh

شما ممکن است این را هم بپسندید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *