مولانا : استنباطات جامعه شناختی مفهوم فرافکنی در آثار مولانا

مولانا : استنباطات جامعه شناختی مفهوم فرافکنی در آثار مولانا

 در بین سخنوران و اندیشمندان بزرگ ایران زمین کمتر کسی رامی توان یافت که همانند مولانا جلال الدین محمد بلخی به جنبه های روان شناختی رفتار انسان توجه کرده باشد؛ تا آنجا که درجای جای آثار منثور و منظوم او ـ به ویژه در مثنوی معنوی ـ تحلیلهای عمیق روان شناسی و حتی برخی از مسائل و مفاهیم نوین این دانش نظیر«خودفریبی»، « توجیه» (دلیل تراشی)، « تقابل بخش های مختلف شخصیت»، « فرافکنی» و به کرّات مشاهده می شود. در این میان، آنچه به خصوص معرف نبوغ شایان تحسین این متفکر سترگ است، ژرف نگری او در بررسی و تحلیل پیچیدگیها و تضادهای روح آدمی و سختکوشی وی برای راهیابی به خفایا و تاریک خانه های شخصیت آدمی است. از این رو، مبالغه نیست اگر مولانا رایکی از پیشگامان روانکاوی  به مفهوم عام کلمه ـ بنامیم 

 در فرافکنی ما فقط آنچه را که خودمان هستیم در دیگران می بینیم. برای مثال: اگر خشم را در خود انکار کنید، افراد تندخو را جلب می کنید چون احساس خشم سرکوب شده سبب می شود تندخویی اطرافیان را ببینید یا نسبت به افراد تندخو واکنش های بسیار شدیدی از خود نشان دهید، چون فکر می کنید شما فرد خشمگینی نیستید و هیچ گونه خشمی در درون تان نیست. اگر از تکبر کسی می رنجید شاید به آن دلیل است که تکبر را در وجود خود نمی پذیرید و آن را انکار می کنید. البته به این معنا نیست که ما نسبت به ویژگی های منفی در خود یا دیگران بی تفاوت باشیم. طبیعی است که ویژگی های منفی مانند حسد، تکبر، پرخاشگری، رقابت جویی خصمانه و مانند آن، واکنش های منفی در ما برمی انگیزد اما اگر این ویژگی ها در خودمان باشد و از آن بی خبر باشیم، مطمئنا واکنش های منفی ما بسیار شدیدتر از کسانی خواهد بود که نسبت به این ویژگی های منفی وجود خود، آگاهی دارند.

دانلود فایل سخنرانی استنباطات جامعه شناختی مفهوم فرافکنی در آثار مولانا

  مشخصات فایل:

فرمت : mp3

مدت زمان : ۷۹ دقیقه

bookh ببینید bookh

شما ممکن است این را هم بپسندید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *