اختلال اجتناب محدودیت غذا (اختلال مصرف غذای دوری جو-محدود کننده )

اختلال اجتناب محدودیت غذا (ARFID)، که جدیداً به DSM-5 اضافه شده است، در DSM-IV به نام اختلال غذایی یا اختلال خورد و خوراک در نوزادی و خردسالی شناخته می شد. در این اختلال، فرد از غذا خوردن اجتناب می ورزد یا مقدار غذای خود را آنقدر محدود می کند که نیازهای غذایی برطرف نمی شوند و در نتیجه مقدار زیادی از وزن و انرژی خود را از دست می دهد. این اختلال بیشتر در نوزادی یا خردسالی ایجاد می شود و ممکن است در بزرگسالی ادامه یابد.

گاهی کودکان از غذا خوردن امتناع می کنند صرفاً برای این که حرف خود را به کرسی بنشانند یا به چیزی که می خواهند دست یابند. در بعضی موارد این موضوع ممکن است نشان دهد که کودک برای غذاهایی که می خورد سلیقه خاصی دارد که موضوعی کاملاً طبیعی است. اما در اختلال اجتناب / محدودیت غذا، ممکن است کودک به علت گزینشی خوردن (سخت گیری یا بدغذایی) یا عادات غذایی محدودکننده به شدت آسیب ببیند. امتناع از غذا در حالت عادی، که به ندرت روی می دهد، ممکن است برای سلامت کودک خطر داشته باشد اما نه مثل اختلال ARFID . اختلال اجتناب / محدودیت غذا یا Avoidant/Restrictive Food Intake Disorder ممکن است یک رفتار عمدی از سوی کودک برای کنترل والدین باشد اما متخصصان می گویند که ممکن است با نوعی استرس، اضظراب، یا افسردگی نیز مرتبط باشد


معیارهای DMS-5 برای اختلال اجتناب محدودیت غذا


A. مختل شدن خورد (eating) یا خوراک (خوراندن، feeding)، (مثلاً، بی علاقگی ظاهری به خوردن یا غذا؛ امتناع از خوردن به علت ویژگی های حسی غذا، مثل رنگ، بو، طعم؛ نگرانی درباره پیامدهای منفی خوردن)، که با عدم تأمین نیازهای بدن به مواد مغذی و/یا انرژی به طور دائم نشان داده می شود. و با یک مورد (یا بیشتر) از موارد زیرمرتبط است:

  • ۱. کاهش وزن شدید (در مورد کودکان، اضافه نشدن وزن یا رشد ناکافی)؛
  • ۲. سوءتغذیه قابل توجه؛
  • ۳. وابستگی به تغذیه روده ای (وریدی) یا خوردن مکمل های غذایی؛
  • ۴. اختلال شدید در عملکرد روانی – اجتماعی.

B. این اختلال را نمی توان به کمبود غذای قابل مصرف یا آداب و رسوم فرهنگی – اجتماعی که خوردن بعضی غذاها را نفی میکند نسبت داد.

C. فقط در هنگام ابتلا به پی اشتهایی یا پراشتهایی عصبی رخ نمیدهد و شواهد نشان نمیدهد که در نحوه تجربه فرد از وزن یا شکل بدن خود اختلالی به وجود آمده باشد

D. اختلال روانی یا جسمی دیگری توجیه بهتری برای آن نباشد

 

منبع: آسیب شناسی روانی گنجی

این مطلب را با دوستانتان به اشتراک بگذارید
RSS
Follow by Email
Facebook
Google+
http://ravanrahnama.ir/avoidant-restrictive-food-intake/
Twitter
LinkedIn

مطالب مرتبط

شما ممکن است این را هم بپسندید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.