روانشناسی تجارب عرفانی

روانشناسی تجارب عرفانی

اصطلاح تجربة عرفانى ديرزمانى نيست كه به كار مى رود و به طور كلى مراد از آن انكشافات، شهودها و احوالى است كه عارف در سير عرفانى خود از سر مى گذراند. خاستگاه اين اصطلاح و اصطلاح “تجربة دينى” در مباحث تجربه گرايان (آمپريستها) و مبحث اصالت تجربة حسى بوده است. در آن جا مفهوم “تجربه“ منصرف به تجربة حسى است. اما از آن جا كه “تجربي بودن” در ذات خود هيچ اقتضايى براى “حسى بودن” ندارد، بلكه فقط بر “بلاواسطه بودن” و مواجهه مستقيم با امر مورد تجربه دلالت مى كند، اين واژه را از زمان فردريش شلايرماخر (1768-1834) براى احوال و آگاهى هاى مستقيم يا بي واسطه به استعاره گرفته يا به تعبيري توسعه داده اند. (لگن هاوسن، 1379، 7) بنابراين، اكنون كه لفظ “تجربه” را براى احوال و وضعيت هاى دينى يا عرفانى به كار مى برند به مفهوم جوهرى آن، يعنى “بي واسطه بودن” يا شهودى بودن يا وجدانى بودن نظر دارند، نه مفهوم عارضىِ آمپريستى، يعنى “حسى بودن”.

یکی از مسائل مهم در شناخت قابلیت های انسانی ازمنظر روان شناسی عرفان وتجارب عرفانی است. روانشناسان سعی کرده اند وقوع این تجارب عرفانی در انسان ها را بر اساس تفکرات واعتقادات خود تفسیر نمایند

دانلود فایل سخنرانی روانشناسی تجارب عرفانی

مشخصات فایل:

فرمت : mp3

مدت زمان : ۷6 دقیقه

صفحه اصلی دانلود کارگاه ، کتاب ، پرسشنامه ، ویدئوهای آموزشی ، پاورپوینت و نرم افزار