پرسشنامه های پیچیدگی رسمیت و تمرکز سازمان استیفن پی رابینز

پرسشنامه های پیچیدگی رسمیت و تمرکز

ساختار سازمانی، راه یا شیوه‌ای است که به‌وسیله آن، فعالیت‌های سازمانی تقسیم، سازمان‌دهی و هماهنگ می‌شوند. سازمان‌ها ساختارهایی را به‌وجود می‌آورند؛ تا فعالیت‌های عوامل انجام کار را هماهنگ کرده و اعمال اعضا را کنترل نمایند. ساختار سازمانی در نمودار سازمانی نمایان می‌شود. نمودار سازمانی نیز یک نماد قابل رؤیت از کل فعالیت‌ها و فرایندهای سازمان است.

متغیر‌های زیادی را به‌عنوان ابعاد ساختار سازمانی نام برده‌اند، از آن جمله می‌توان به اجزای اداری، استقلال، تمرکز، پیچیدگی، تفویض اختیار، تفکیک، رسمیت، انسجام، حرفه‌ای شدن، حیطه نظارت، تخصص‌گرایی، استاندارد سازی و سطوح سلسله مراتب عمودی اشاره کرد.

از بین این عوامل، اغلب دانشمندان بر سه بعد پیچیدگی، رسمیت و تمرکز به‌عنوان ابعاد اصلی سازمان اتفاق نظر دارند و معتقدند که به‌نوعی دیگر ابعاد ساختار سازمانی را دربرمی‌گیرند.

پیچیدگی رسمیت و تمرکز چیست ؟

پیچیدگی(Complexity)

اساس و پایه کارهایی که بر روی ساختار انجام شده، براساس نظریات وبر (Max Weber: ۱۹۴۷) قرار دارد. وی شکل آرمان‌گرایانه از ساختار سازمانی به‌نام دیوان‌‌سالاری (بوروکراسی) را ارایه کرد.

دو پژوهشگر دیگر به‌نام‌های برنز و استاکر (Burns, Tom & G.M. Stalker: ۱۹۶۱) دو الگو از سازمان را ارایه دادند، که در دو سر یک پیوستار قرار داشت. ساختار “مکانیکی” یکی از این دو الگو بود، که با سازمان آرمانی وبر (دیوان‌سالاری) شباهت زیادی دارد و ساختار “ارگانیک” آنان در نقطه مقابل این ساختار قرار دارد.

هیج (Hage Jerald: ۱۹۶۵) نیز ویژگی‌های ساختار سازمانی را برشمرد و گفت که در سازمان‌های مختلف، میزان یا مقدار این ویژگی‌ها بسیار متفاوت است؛ از این روی، باعث شد که در مسیر و روند بررسی شکل سازمان، گام بلندی برداشته شود.[۴]

مقصود از پیچیدگی، تعداد کارها یا سیستم‌های فرعی است که در درون یک سازمان انجام می‌شود یا وجود دارد.[۵]

انواع پیچیدگی

الف: تفکیک افقی (Horizontal Differentiation)؛

در تفکیک افقی، میزان یا حد تفکیک بین واحدها را نشان می‌دهد. این نوع تفکیک، به‌میزان تفکیک بین واحدهای سازمانی، براساس موقعیّت اعضای سازمان، ماهیّت وظایف آن‌ها و میزان تحصیلات و آموزش‌هایی که فراگرفته‌اند، اشاره می‌نماید.

وجود حرفه‌های متعدد در سازمان، که به دانش تخصصی و مهارت علمی نیاز دارند، سازمان را از پیچیدگی بیشتری برخوردار می‌کند؛ زیرا موقعیت‌های شغلی متفاوت افراد، ارتباطات را کند کرده و مدیریت را در خصوص هماهنگی بین فعالیت‌های آن‌ها، با مشکل مواجه می‌کند.

مهم‌ترین شاهد تفکیک افقی درون‌سازمانی، تخصص‌گرایی و بخش‌بندی‌ درونی سازمان است؛ به‌طوری‌که این‌دو، ارتباط متقابل با یکدیگر دارند.[۶]

هرقدر تعداد شاغلین متخصص بیش‌تر و دوره آموزشی لازم، طولانی‌تر و در سطحی بالاتر باشد، سازمان از پیچیدگی بیشتری برخوردار است.[۷]

ب: تفکیک عمودی (Vertical Differentiation)؛

تفکیک عمودی به عمق یا ارتفاع سلسله مراتب سازمانی نظر دارد. با افزایش سطوح سلسله مراتب سازمانی، تفکیک عمودی سازمان افزایش یافته و پیچیدگی سازمانی، بیشتر می‌شود.

سطوح بیشتر، بین مدیریت عالی و عملیاتی سازمان، عاملی بالقوه جهت مخدوش ساختن ارتباطات است؛ که هماهنگی بین بخش‌های پرسنلی مدیریت و نظارت بر فعالیت‌های عملیاتی، توسط مدیریت عالی را دشوار می‌سازد.

تفکیک عمودی و افقی را نباید دو مقوله کاملا مجزا از هم درنظر گرفت. تفکیک عمودی ممکن است پاسخ مناسبی به افزایش تفکیک افقی در سازمان باشد. وقتی تخصص‌گرایی، درون سازمان بیشتر گردد، هماهنگی بین وظایف، ضرورت بیشتری می‌یابد.[۸]

درتقسیم کار عمودی، سه موضوع قابل تأمل باید مد نظر قرار گیرد:

الف) تعداد سطوح سازمانی مورد نیاز در سلسله مراتب سازمانی؛ به این ترتیب بر حسب تعداد سطوح سازمانی، ممکن است شکل هرم سازمانی، به‌صورت “تخت”، “متوسط” یا “بلند” در بیاید؛

ب) حیطه نظارت؛ حیطه نظارت به تعداد کارکنانی که مستقیما به یک مدیر گزارش می‌دهند دلالت دارد؛

ج) درجه تمرکز؛ این موضوع بر جایگاه اصلی تصمیم‌گیری در سازمان دلالت دارد.[۹]

ج: تفکیک بر اساس مناطق جغرافیایی (Spatial Differentiation)؛[۱۰]

به‌طور خلاصه، تفکیک براساس مناطق جغرافیایی، سومین عنصر در تعریف پیچیدگی سازمان است که نشان می‌دهد، اگر چه تفکیک عمودی و افقی، واحدهای سازمانی را از هم پراکنده‌تر ساخته، ولی جدایی واحدها از لحاظ فیزیکی نیز می‌تواند این پیچیدگی را افزایش دهد.

تفکیک براساس مناطق جغرافیایی، به‌میزان پراکندگی واحدها، امکانات و نیروهای انسانی، از لحاظ جغرافیایی اشاره دارد. این تفکیک، میزان پراکندگی ادارات، کارخانجات و افراد سازمان براساس مناطق جغرافیایی را نشان می‌دهد.

این تفکیک، با تفکیک عمودی دارای ارتباط است. ساختارهای بلند نسبت به ساختارهای تخت دارای پیچیدگی بیشتری هستند؛ به‌همین تناسب، یک سازمان دارای ساختار بلند که از لحاظ جغرافیایی، سطوح اختیارات آن پراکنده است، نسبت به سازمانی که کلیه اختیارات آن در مدیریت متمرکز است، خیلی پیچیده‌تر است. در بحث تفکیک براساس مناطق جغرافیایی، مسافت بین مناطق نیز مدّ نظر قرار می‌گیرد.

فواصل مناطق از یکدیگر و فواصل آن‌ها نسبت به اداره مرکزی و همچنین تعداد پرسنل هر واحد منطقه‌ای، دارای اهمّیتند. با افزایش فواصل واحدها از یکدیگر و اداره مرکزی و نیز بالا رفتن نسبت تعداد پرسنل آن‌ها به پرسنل اداره مرکزی، پیچیدگی سازمانی هم بیشتر می‌شود.[۱۱]

رسمیّت (Formalization)

رسمیّت، به‌میزان یا حد استاندارد مشاغل سازمانی، اشاره می‌کند. در سازمان رسمی، روابط سازمانی به‌طور مکتوب و دقیق و طبق نمودار سازمانی برای کارکنان، تشریح می‌شود و در صورت لزوم، تغییرات بعدی نیز به‌طور رسمی توسط مدیر، ابلاغ می‌گردد؛ ولی در سازمان غیر رسمی، روابط سازمانی به‌طور شفاهی برای کارکنان بیان می‌شود و در صورت لزوم، به‌طور طبیعی تغییر می‌یابند.[۱۲]

اگر شغلی از میزان رسمیّت بالایی برخوردار باشد، متصدی آن، برای انجام دادن فعالیت‌های مربوط به آن شغل و نیز زمان و چگونگی انجام آن، از حداقل آزادی عمل برخوردار خواهد بود. درچنین حالتی، از کارکنان انتظار می‌رود همیشه نهاده‌های یکسانی را با روش معیّنی به کار برند؛ تا به نتایج از پیش تعیین‌شده‌ای منجر گردد.

از این‌رو وقتی رسمیّت بالاست، شرح شغل‌های مشخص، قوانین و مقررات زیاد و دستورالعمل‌های روشن در خصوص فرایند کار در سازمان وجود دارند. وقتی رسمیّت کم است، رفتار کارکنان به‌طور نسبی می‌تواند برنامه‌ریزی نشده باشد؛ در چنین موقعیّتی، افراد در مشاغل خود در به‌کارگیری نقطه‌نظرات خود، از آزادی عمل بیشتری برخوردارند.[۱۳]

سازمان‌ها از جهت درجه رسمیّت با یکدیگر متفاوتند. “ریچارد اچ. هال” (Richard H. Hall, ۱۹۹۷) رسمیّت حداکثر را از رسمیّت حداقل متمایز می‌کند. رسمیّت وقتی حداکثر است که رویه‌های رسمی زیاد باشد و شیوه‌های انجام کار به‌وسیله انبوهی از قوانین و مقررات، به‌طور دقیق مشخص شده باشد (همانند کارخانه خط مونتاژ اتومبیل).

هنگامی که یک موقعیت منحصر به‌فرد، وجود داشته باشد و در این حالت رویه‌های مشخصی برای انجام کار موجود نباشد، گفته می‌شود که رسمیّت در سازمان حداقل است.[۱۴]

تمرکز (Centralization)

تمرکز در سلسله مراتب اختیارات، به آن سطح از اختیارات گفته می‌شود، که قدرت تصمیم‌گیری دارد. هنگامی که تصمیم در رده‌های بالای سازمانی گرفته شود، آن سازمان را متمرکز می‌نامند. هنگامی که تصمیم‌گیری‌ها به سطوح پایین‌تر سازمان واگذار گردد، سازمان را غیر متمرکز می‌گویند.[۱۵]

به‌عبارت دیگر، تمرکز به سطوحی از سلسله مراتب اختیارات اطلاق می‌شود که می‌توانند تصمیماتی را بگیرند. در سازمان‌های متمرکز، مدیران ارشد و آنان که در رأس سازمان هستند، حق تصمیم‌گیری دارند. در سازمان‌های غیر متمرکز، همین تصمیمات در سطوح پایین‌تر گرفته می‌شوند.

مسئله عدم تمرکز

این موضوع به‌صورت یکی از معمّاهای لاینحل درآمده‌است؛ زیرا در سازمان‌هایی که دیوان‌سالاری، به‌صورت صددرصد رعایت می‌شود، همه تصمیمات، به‌وسیله مدیریت عالی سازمان گرفته می‌شود و او به‌طور کامل سازمان را کنترل می‌کند؛ ولی با بزرگتر شدن سازمان و بالارفتن تعداد کارکنان، واحدها و دوایر، نمی‌توان همه تصمیمات را به مقام عالی سازمان ارجاع کرد.

یا اینکه میزان بار تصمیم‌گیری بدان حد می‌رسد که یک مقام ارشد، نمی‌تواند آن‌را تحمّل کند. بنابراین، نتیجه تحقیقاتی که روی سازمان‌های بزرگ انجام شده، نشان می‌دهد که در سازمان‌های بزرگ (مثل شرکت هواپیمایی آمریکا) پدیده عدم تمرکز بیشتر رعایت می‌شود.[۱۶]

امروزه، مدیران، آن مقدار از تمرکز یا عدم تمرکز را برمی‌گزینند که به آنها کمک کند، به بهترین نحو، تصمیماتشان را اجرا کنند و به اهداف سازمانی دست یابند. آنچه در یک سازمان، مؤثر است، لزوما در سازمان دیگر کارآ نیست. پس مدیران، باید درجه عدم تمرکز را برای هر سازمان و واحدهای آن تعیین کنند.[۱۷]

هرچه مدیران به زیردستان اعتماد بیشتری داشته باشند و آنان را افرادی شایسته بدانند، تفویض اختیارات به زیردستان بیشتر خواهد شد و نهایتا در سازمان، عدم تمرکز ایجاد خواهد شد. هرچه مکانیسم‌های تبادل اطلاعات به نقاط تصمیم‌گیری، بیشتر باشد و سیستمِ بازخور مناسبی برای ارزیابی نتایج تصمیمات وجود داشته باشد، عدم تمرکز نیز بیشتر میشود.


پست مرتبط : پرسشنامه سنجش بوروکرات مداری افراد در سازمانها دوبرین


هرچه تصمیمات متخذه به‌وسیله یک واحد، بر عملیات واحدهای دیگر تأثیرگذارتر باشد، میزان مشارکت سایر واحدها در تصمیم‌گیری بیشتر می‌شود. این مسئله، زمینه را برای عدم تمرکز سازمانی فراهم می‌کند.

اگر بیشتر تصمیمات در رأس هرم سازمانی گرفته شود، سازمان، متمرکز است. البته پدیده تمرکز، موضوع چندان ساده‌ای نیست؛ که بتوان گفت چه‌کسی یا کسانی می‌توانند، تصمیم بگیرند.

اگر فردی در رده پایین سازمان نیز تصمیمات متعددی بگیرد؛ ولی این تصمیمات، براساس سیاست‌های سازمانی مشخص و برنامه‌ریزی‌شده باشد، سازمان مزبور، تاحد زیادی متمرکز است. در سازمان‌هایی که امور، به‌صورت دموکراسی و تصمیمات به‌صورت جمعی و گروهی گرفته می‌شوند، بیشتر می‌توان شاهد تمرکززدایی بود.

یکی از ارکان پدیده تمرکز این است که ببینیم کارها و فعالیتهای اعضای سازمان، چگونه مورد ارزیابی قرار می‌گیرند. فرایند ارزیابی، مستلزم این است که ببینیم آیا کارهای سازمان، به‌صورتی صحیح، عالی یا به‌سرعت انجام شده است یا خیر؟

اگر کار ارزیابی به‌وسیله افرادی که در رأس سازمان قرار گرفته‌اند، انجام شود (صرف نظر از اینکه چه نوع تصمیماتی گرفته شود)، سازمان، متمرکز است. در سازمانهایی که ارزیابی کار افراد، به‌صورت متمرکز انجام می‌شود، معمولاً سیاست‌ها هم متمرکز است؛ ولی الزاماً همیشه وضع بدین‌گونه نیست.[۱۸]

رابطه درجه تمرکز و ارتفاع ساخت سازمانی با حیطه نظارت

میان ارتفاع ساخت سازمانی و توسعه حیطه نظارت، رابطه‌ای معکوس وجود دارد. یعنی هرچه حیطه نظارت محدودتر شود، ارتفاع ساخت سازمانی بیشتر می‌شود و هر چه حیطه نظارت توسعه یابد، از ارتفاع ساخت سازمانی کم می‌شود. حیطه نظارت، بر میزان تمرکز در سازمان تأثیر می‌گذارد.

اگر حیطه نظارت گسترده باشد، مدیر، قادر به اتخاذ همه تصمیم‌ها نخواهد بود؛ در نتیجه مجبور می‌شود که بخشی از اختیارات خود برای تصمیم‌گیری را تفویض کند. ولی اگر حیطه نظارت کوچک و محدود باشد، امکان تصمیم‌گیری متمرکز به‌وجود می‌آید.

البته به این ترتیب، سلسله مراتب طولانی می‌شود و فاصله مدیران عالی از رده عملیاتی افزایش می‌یابد. در سازمان‌های بسیار پویا، مدیران برای افزایش سرعت فراگرد تصمیم‌گیری، مجبور به کاهش تمرکز می‌شوند.[۱۹]

ارتباط تمرکز، پیچیدگی و رسمیّت

۱. مدارک و شواهد دلالت بر این دارد، که یک رابطه معکوس بین تمرکز و پیچیدگی موجود است. عدم تمرکز با پیچیدگی سطح بالا مرتبط است.

۲. رابطه تمرکز و رسمی بودن، به همان اندازه که رابطه تمرکز و پیچیدگی روشن بود، مبهم است. رسمیّت زیاد، می‌تواند با یک ساختار متمرکز و یا با یک ساختار غیر متمرکز مرتبط شود. اگر سازمان، متشکل از کارکنان حرفه‌ای است شما باید انتظار داشته باشید که رسمیّت و عدم تمرکز کمی بر سازمان حکم‌فرما باشد.

کارکنان حرفه‌ای انتظار دارند در خصوص تصمیماتی که مستقیماً بر کار آن‌ها تاثیر می‌گذارد، عدم تمرکز حاکم باشد، اما این عدم تمرکز در مورد مسائل پرسنلی (نظیر حقوق، دستمزد و رویه‌های ارزشیابی عملکرد) و یا تصمیمات استراتژیک سازمان، ضرورت ندارد.

می‌توان گفت تمرکز بیشتر با تصمیمات استراتژیک سازگار بوده تا تصمیمات عملیاتی. تصمیمات استراتژیک تأثیر کمی بر فعالیت‌های کاری کارکنان حرفه‌ای دارند.[۲۰] منبع : دانشنامه پژوهه

پرسشنامه های پیچیدگی رسمیت و تمرکز

پرسشنامه وضیعت ابعاد سه گانه ساختار سازمانی (پرسشنامه های پیچیدگی رسمیت و تمرکز) مشتمل بر ۲۷ سوال بوده که وضعیت رسمیت، پیچیدگی و تمرکز را در سازمان ها و موسسات مورد ارزیابی و سنجش قرار می دهد.

شماره سوالات مرتبط با هر کدام از ابعاد مشخص شده است. امتیاز بیشتر در هر کدام از ابعاد نشان دهنده این است که آن بعد در سازمان حاکم است.

دانلود پرسشنامه های پیچیدگی رسمیت و تمرکز ساختار سازمانی (۲۷ سؤالی)

این پرسشنامه با عنوان پرسشنامه ابعاد سه‌گانه ساختار سازمانی برای ارزیابی وضعیت ساختار سازمان‌ها و مؤسسات طراحی شده است. سه بُعد اصلی آن عبارت‌اند از:

  1. پیچیدگی (Complexity): میزان تقسیم کار، تخصص‌گرایی، تعدد واحدها و سطوح سازمانی.

  2. رسمیت (Formalization): میزان وجود قوانین، مقررات، دستورالعمل‌ها و رویه‌های مکتوب.

  3. تمرکز (Centralization): میزان تمرکز اختیار و تصمیم‌گیری در سطوح بالای سازمان.

در نسخه ۲۷ سؤالی فارسی، هر سه بُعد بررسی می‌شوند و نمره بالاتر در هر بُعد نشان‌دهنده غلبه بیشتر آن ویژگی در ساختار سازمان است.

۱. مشخصات پرسشنامه های پیچیدگی رسمیت و تمرکز

ویژگی توضیحات
نام ابزار پرسشنامه ساختار سازمانی
عنوان انگلیسی Organizational Structure Questionnaire
تعداد سؤالات ۲۷ گویه
تعداد ابعاد ۳ بعد
نوع مقیاس لیکرت پنج‌درجه‌ای
هدف سنجش پیچیدگی، رسمیت و تمرکز
واحد تحلیل سازمان از دیدگاه کارکنان یا مدیران

۲. متن پرسشنامه ۲۷ سؤالی

بخش اول: پیچیدگی ساختار سازمانی (سؤالات ۱ تا ۹)

۱. در سازمان ما تقسیم وظایف و مسئولیت‌ها به‌صورت گسترده انجام شده است.

۲. سازمان دارای واحدها و بخش‌های تخصصی متعددی است.

۳. مشاغل موجود در سازمان از نظر نوع فعالیت و تخصص مورد نیاز با یکدیگر تفاوت زیادی دارند.

۴. برای انجام وظایف مختلف در سازمان، تخصص‌ها و مهارت‌های متفاوتی مورد نیاز است.

۵. سازمان دارای سطوح متعدد مدیریتی و سلسله‌مراتب اداری است.

۶. کارکنان برای انجام وظایف خود به آموزش‌های تخصصی و حرفه‌ای نیاز دارند.

۷. فعالیت‌های سازمان در واحدها و بخش‌های مختلف توزیع شده‌اند.

۸. در سازمان ما تعداد زیادی عنوان شغلی و پست سازمانی وجود دارد.

۹. ساختار سازمان به‌گونه‌ای است که وظایف و فعالیت‌ها در سطوح و بخش‌های مختلف تفکیک شده‌اند.

بخش دوم: رسمیت ساختار سازمانی (سؤالات ۱۰ تا ۱۸)

۱۰. وظایف و مسئولیت‌های کارکنان در سازمان به‌صورت مکتوب و مشخص تعریف شده‌اند.

۱۱. برای انجام فعالیت‌های سازمانی دستورالعمل‌ها و روش‌های اجرایی مشخصی وجود دارد.

۱۲. کارکنان ملزم هستند فعالیت‌های خود را مطابق قوانین و مقررات سازمان انجام دهند.

۱۳. نحوه انجام کارها در سازمان بر اساس رویه‌های از پیش تعیین‌شده است.

۱۴. عملکرد کارکنان بر اساس معیارها و استانداردهای مشخص ارزیابی می‌شود.

۱۵. تغییر در روش‌های انجام کار نیازمند طی مراحل اداری و دریافت مجوزهای لازم است.

۱۶. ارتباطات و مکاتبات اداری در سازمان عمدتاً از مسیرهای رسمی انجام می‌شود.

۱۷. قوانین و مقررات مربوط به رفتار و عملکرد کارکنان به‌صورت روشن تدوین شده‌اند.

۱۸. کارکنان برای انجام وظایف خود آزادی عمل محدودی در تغییر رویه‌های رسمی دارند.

بخش سوم: تمرکز ساختار سازمانی (سؤالات ۱۹ تا ۲۷)

۱۹. تصمیمات مهم سازمانی عمدتاً توسط مدیران ارشد اتخاذ می‌شوند.

۲۰. کارکنان برای تصمیم‌گیری درباره مسائل کاری خود باید از مدیران بالاتر کسب اجازه کنند.

۲۱. اختیار تصمیم‌گیری در سازمان بیشتر در اختیار سطوح بالای مدیریتی است.

۲۲. حتی تصمیمات مربوط به امور روزمره نیز در بسیاری از موارد به تأیید مدیران نیاز دارند.

۲۳. کارکنان در تصمیم‌گیری‌های مربوط به حوزه کاری خود مشارکت محدودی دارند.

۲۴. مدیران ارشد درباره نحوه اجرای فعالیت‌های واحدهای مختلف تصمیم‌گیری می‌کنند.

۲۵. اختیار حل مسائل و مشکلات سازمانی عمدتاً در اختیار مدیران بالاتر قرار دارد.

۲۶. کارکنان در تعیین روش انجام وظایف خود استقلال چندانی ندارند.

۲۷. تصمیم‌گیری‌های اساسی سازمان بدون دخالت و تأیید مدیریت عالی انجام نمی‌شوند.

۳. شیوه نمره‌گذاری پرسشنامه های پیچیدگی رسمیت و تمرکز

برای هر سؤال از طیف پنج‌درجه‌ای لیکرت استفاده می‌شود:

گزینه پاسخ امتیاز
کاملاً موافقم ۵
موافقم ۴
نظری ندارم ۳
مخالفم ۲
کاملاً مخالفم ۱

در این فرم پیشنهادی، تمام گویه‌ها مستقیم نمره‌گذاری می‌شوند و سؤال معکوس وجود ندارد.

کلید نمره‌گذاری ابعاد

بُعد شماره سؤالات حداقل نمره حداکثر نمره
پیچیدگی ۱ تا ۹ ۹ ۴۵
رسمیت ۱۰ تا ۱۸ ۹ ۴۵
تمرکز ۱۹ تا ۲۷ ۹ ۴۵
مجموع ۱ تا ۲۷ ۲۷ ۱۳۵

فرمول محاسبه هر بُعد:

برای مثال، نمره پیچیدگی از جمع امتیازات سؤالات ۱ تا ۹ به دست می‌آید.

۴. تفسیر نمرات پرسشنامه های پیچیدگی رسمیت و تمرکز

برای فرم بازنویسی‌شده حاضر، می‌توان از طبقه‌بندی توصیفی زیر استفاده کرد:

نمره هر بُعد سطح
۹ تا ۲۱ پایین
۲۲ تا ۳۳ متوسط
۳۴ تا ۴۵ بالا

الف) تفسیر پیچیدگی سازمانی

  • پیچیدگی پایین: تقسیم کار محدود، تعداد کمتر واحدهای تخصصی و سطوح مدیریتی کمتر.

  • پیچیدگی متوسط: سازمان از تقسیم کار و تخصص‌گرایی نسبتاً قابل توجهی برخوردار است.

  • پیچیدگی بالا: سازمان دارای تقسیم کار گسترده، تخصص‌گرایی زیاد، واحدهای متعدد و سلسله‌مراتب سازمانی پیچیده است.

ب) تفسیر رسمیت سازمانی

  • رسمیت پایین: کارکنان آزادی عمل بیشتری دارند و فعالیت‌ها کمتر تابع دستورالعمل‌های رسمی هستند.

  • رسمیت متوسط: بخشی از فعالیت‌ها بر اساس قوانین و رویه‌های مشخص انجام می‌شوند.

  • رسمیت بالا: فعالیت‌ها به‌شدت تحت تأثیر قوانین، مقررات، دستورالعمل‌ها و رویه‌های مکتوب قرار دارند.

ج) تفسیر تمرکز سازمانی

  • تمرکز پایین: اختیار تصمیم‌گیری میان سطوح مختلف سازمان توزیع شده است و کارکنان استقلال بیشتری دارند.

  • تمرکز متوسط: تصمیم‌گیری میان مدیران ارشد و سطوح پایین‌تر تقسیم شده است.

  • تمرکز بالا: بخش عمده اختیار و قدرت تصمیم‌گیری در اختیار مدیران ارشد سازمان قرار دارد.

۵. روایی و پایایی پرسشنامه

در مورد فرم ۲۷ سؤالی بازنویسی‌شده بالا، هنوز شواهد تجربی روایی و پایایی در دسترس نیست.

برای استفاده پژوهشی باید اقدامات زیر انجام شود:

نوع بررسی روش پیشنهادی
روایی صوری بررسی وضوح گویه‌ها
روایی محتوایی نظرخواهی از متخصصان مدیریت
روایی سازه تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی
پایایی آلفای کرونباخ برای هر سه بُعد
پایایی تکمیلی امگای مک‌دونالد

بهتر است پایایی هر یک از سه خرده‌مقیاس به‌صورت جداگانه محاسبه شود.

۶. تفاوت این پرسشنامه با پرسشنامه ۲۴ سؤالی رابینز

نکته مهم برای انتخاب ابزار در پایان‌نامه:

ویژگی نسخه ۲۷ سؤالی مورد بحث نسخه ۲۴ سؤالی رابینز
تعداد سؤالات ۲۷ ۲۴
پیچیدگی دارد ۷ سؤال
رسمیت دارد ۷ سؤال
تمرکز دارد ۱۰ سؤال
طیف پاسخ‌دهی در فرم پیشنهادی ۵ درجه‌ای در نسخه گزارش‌شده ۵ درجه‌ای

نسخه ۲۴ سؤالی رابینز در منابع پژوهشی با تقسیم‌بندی ۷ سؤال پیچیدگی، ۷ سؤال رسمیت و ۱۰ سؤال تمرکز معرفی شده است.

 

توصیه پژوهشی: اگر هدف شما سنجش ساختار سازمانی در یک پایان‌نامه است، این سه بُعد را جداگانه تحلیل کنید. بالا بودن پیچیدگی، رسمیت یا تمرکز لزوماً به معنای بهتر بودن ساختار سازمانی نیست؛ تفسیر آن‌ها باید با توجه به نوع سازمان، اهداف و شرایط محیطی صورت گیرد.

 

با ما در روان راهنما همراه باشید


صفحه اصلی دانلود پرسشنامه استاندارد ، آزمونهای روانی ، تست و مقیاس


[۱] اعرابی، سیدمحمد؛ طراحی ساختار سازمانی، تهران، دفتر پژوهش‌های فرهنگی، ویرایش دوم، ۱۳۸۵، چاپ پنجم، ص15-۱۶. [۲] قلی‌پور، آرین؛ سبک رهبری عامل تعیین‌کننده ساختار سازمانی رسمی، مجله دانش مدیریت، سال چهاردهم، تابستان ۱۳۸۰، شماره ۵۳، ص78. [۳]. اعرابی، سیدمحمد؛ پیشین، ص15- ۱۶. [۴]. ریچارد، اچ‌هال؛ سازمان، ساختار، فرایند و ره‌آوردها، علی پارساییان و سیدمحمد اعرابی، تهران، دفتر پژوهش‌های فرهنگی، ۱۳۸۴، جاپ چهارم، ص85-۸۶. [۵]. دفت، ریچارد ال؛ تئوری و طراحی سازمان، علی پارسائیان و سیدمحمد اعرابی، تهران، دفتر پژوهش‌های فرهنگی، ۱۳۸۷، چاپ نهم، ص29. [۶]. رابینز، استیفن پی؛ تئوری سازمان (ساختار، طراحی و کاربردها)، سیدمهدی الوانی و حسن دانایی‌فرد، تهران، صفار، ۱۳۸۵، چاپ پانزدهم، ص81. [۷]. الوانی، سیدمهدی؛ مدیریت عمومی، تهران، نی، ۱۳۸۷، چاپ سی و دوم، ص312. [۸]. رابینز، استیون پی؛ پیشین، ص84. [۹]. رضائیان، علی؛ مبانی سازمان و مدیریت، تهران، سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها، ۱۳۸۷، چاپ یازدهم، ص290. [۱۰]. رابینز، استیفن پی؛ پیشین، ص86-۸۷. [۱۱]. الوانی، سیدمهدی؛ پیشین، ص313. [۱۲]. رضائیان، علی؛ پیشین، ص277. [۱۳]. رابینز، استیون پی؛ پیشین، ص89. [۱۴] ریچارد، اچ‌هال؛ پیشین، ص107-۱۰۸. [۱۵]. دفت، ریچارد ال؛ پیشین، ص30. [۱۶]. همان، ص285-۲۸۶. [۱۷]. رابینز، استیفن پی و دی سنزو، دیوید ای؛ مبانی مدیریت، سیدمحمد اعرابی، محمدعلی حمید رفیعی و بهروز اسراری ارشاد، تهران، دفتر پژوهش‌های فرهنگی، ۱۳۸۷، چاپ هفتم، ص192. [۱۸]. ریچارد، اچ‌هال؛ پیشین، ص125. [۱۹]. رضائیان، علی؛ پیشین، ص291-۲۹۲. [۲۰]. رابینز، استیفن پی؛ پیشین، ص105-۱۰۶.

مطالب مرتبط