اختلال نشانه بدنی در DSM5 ( اختلال جسمانی سازی یا سندرم بریکه)

اختلال نشانه بدنیاختلال نشانه بدنی

سوماتیک سمپتوم یعنی سمپتوم بدنی. افراد مبتلا به سوماتیک سمپتوم معمولاً درباره سلامت خود به شدت نگران هستند، می گویند که از سمپتوم های سوماتیک رنج می برند ، و معمولاً باور دارند که به یک بیماری مبتلا شده اند ولی پزشکان عمداً نمی خواهند آن ها را مبتلا به آن بیماری اعلام (دیاگنوز) کنند. این نگرانی ها معمولاً به سمپتوم های افسردگی منجر می شوند. بسیاری از این افراد بی دلیل مورد عمل جراحی قرار می گیرند یا بدون هیچ گونه ضرورتی مراحل معاینات مختلف را طی می کنند. این افراد حرف پزشکان و اطرافیان را که می گویند هیچ گونه مشکل پزشکی وجود ندارد یا اگر مشکلی هم وجود داشته باشد چندان مهم نیست، باور نمی کنند، و به رفتن از این دکتر به آن دکتر ادامه می هند.

در اختلال نشانه بدنی با با اسپسیفایر درد غالب، فرد می گوید که درد شدیدی احساس می کند اما این درد چند ویژگی دارد : ۱) به نظر می رسد که اساس فیزیولوژیک یا نورولوژیک ندارد؛ ۲) به نظر می رسد بسیار شدیدتر از دردی است که از یک عارضه فیزیکی خاص انتظار می رود؛ ۳) مدت ها بعد از برطرف شدن یک آسیب فیزیکی ادامه می یابد. مثل اختلال تبدیلی، افراد از عوارض فیزیکی مختلف و متعدد شکایت دارند، به پزشکان مختلف مراجعه می کنند و ممکن است به سوءمصرف مواد یا داروها روی بیاورند.

معیارهای DSM-5 برای اختلال نشانه بدنی

الف : یک یا چند نشانه بدنی که به شدت ناراحت کننده هستند و یا زندگی روزمره را به شدت مختل می سازند.

ب : افکار، احساسات، و رفتارهای افراطی در رابطه با این نشانه های بدنی یا نگرانی های مرتبط با سلامت، که با حداقل یکی از موارد زیر نشان داده می شود :

  • افکار دائمی درباره میزان خطرناک بودن نشانه ها و تناسب نداشتن شدت نگرانی با شدت سمپتوم
  • اضطراب شدید و دائمی درباره سلامت خود یا درباره نشانه ها
  • زمان وانرژی زیادی که فرد وقف نگرانی خود درباره سلامت یا درباره این نشانه ها می کند

پ :هرچند ممکن است هیچ یک از این نشانه ها به طور دائمی حضور نداشته باشد ، نگرانی فرد از حضور یک یا چند سمپتوم (صرف نظر از نوع سمپتوم)، دائمی است (معمولاً بیشتر از ۶ ماه)

اسپسیفایر :

به همراه درد غالب (که قبلاً اختلال درد نام داشت) : این طبقه بندی برای افرادی در نظر گرفته شده است که بیشتر از همه (عمدتاً و غالباً) از درد شکایت دارند و درعین حال، معیارهای B , C در این طبقه تشخیصی را نیز نشان می دهند.

اسپسیفایر :

دائمی : مشخصه اصلی دوره دائمی عبارت است از نشانه های شدید، نابسامانی (نقص) شدید، و مدت طولانی (بیشتر از ۶ ماه).

اسپسیفایر :

خفیف : فقط یکی از سمپتوم های معیار B حضور دارد.

متوسط : دو یا چند سمپتوم معیار B حضور دارند.

شدید : دو یا چند سمپتوم معیار B حضور دارند، وعلاوه بر آن تعداد زیادی درد سوماتیک (یا فقط یک درد سوماتیک اما بسیار شدید) حضور دارند.

 

این مطلب را با دوستانتان به اشتراک بگذارید
RSS
Follow by Email
Facebook
Google+
http://ravanrahnama.ir/somatic-symptom/
Twitter
LinkedIn

شما ممکن است این را هم بپسندید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.