یادگارخواهی یا یادگارپرستی جنسی (فتیشیسم) بر اساس DSM5

یادگارخواهی Fetishism کانون میل جنسی معطوف به اشیایی نظیر کفش و جوراب و دستکش و جوراب شلواری و شورت و سوتین وچکمه است که ارتباط نزدیکی با بدن آدمی دارد. یادگار (fetish) خاص مربوط به شخصی است که در دوران کودکی با فرد بیمار ارتباط نزدیک داشته است و کیفیتی دارد که شخص مورد علاقه، مورد نیاز یا حتی آسیب رسان را تداعی میکند.معمولا اختلال در دوره نوجوانی شروع میشود و پس از استقرار معمولا به صورت مزمن در می آید. این اختلال تقریبا منحصرا در مردها دیده میشود. فعالیت جنسی ممکن است مستقیما معطوف به خود یادگار باشد( خود ارضایی با شورت) و یا ممکن است در رابطه جنسی بکار گرفته شود( مثلا تقاضا از شریک جنسی برای پوشیدن کفش پاشنه بلند حین سکس یا در دست گرفتن یا بوییدن یادگار)

فروید معتقد بود یادگار در افراد با ترس از اختگی بعنوان نماد احلیل عمل میکند. نظریه پردازان یادگیری معتقدند یادگار با تحریک جنسی در سنین پایین ارتباط دارد

ملاک های تشخیصی یادگارخواهی در DSM5

A– در طول یک دوره حداقل ۶ ماهه امیال جنسی، تخیلات برانگیزنده شدید جنسی یا رفتارهای مرتبط به کاربرد اشیا بی جان( مثل لباس زیر) یا یک یا چند عضو از بدن دیده میشود

B– تخیلات، امیال جنسی و رفتارها سبب ناراحتی چشمگیر بالینی و یا اختلال در عملکرد اجتماعی، شغلی یا سایر حوزه های مهم کارکردی شخص میشوند

C– اشیا یادگار تکه هایی از لباس زنانه که در مبدل پوشی بکار میرود( مثل یادگار خواهی همراه مبدل پوشی) یا وسیله تحریک لمسی ( مانند ویبراتور) نیست

سازمان بهداشت جهانی ملاک های تشخیصی ذیل را دارد:

۱- یادگار ( شی غیرزنده) مهمترین منبع تحریک جنسی محسوب میشود یا برای ارضا جنسی ضروری است

۲-ملاک های کلی اختلال رجحان جنسی باید موجود باشند:

– فرد به طور مکرر دچار امیال یا تخیلات جنسی عمیق مربوط به فعالیت ها با اشیا غیر عادی میشود

– فرد بر اساس این امیال غیرعادی عمل میکند یا بر اثر آنها به میزان زیادی دچار ناراحتی می شود

– رجحان غیرعادی فرد حداقل ۶ ماه دوام یافته است

گاهی یادگارخواهی به سادگی می ­تواند بخشی از رفتار جنسی طبیعی باشد. همان­ گونه که هر یک از انسان ها سلیقه خاصی دارند و دیدن نوع خاصی از البسه یا اعضای خاصی از بدن برای آنها ممکن است جذاب تر باشد. برای اینکه بهتر متوجه این موضوع شوید یک مثال می زنم؛ اگر فردی از شریک جنسی اش تقاضا کند که در حین رابطه جنسی، لباس چرم بپوشد، این ملاک یادگارخواهی نخواهد بود، اما اگر همین فرد در خیابان با دیدن یک پالتوی چرم پشت ویترین یک مغازه (یعنی در یک موقعیت نامتناسب) دچار نعوظ شود یا اگر بدون وجود لباس چرم (بدون وجود شی یادگار)  نتواند در ارتباط جنسی به تحریک و ارضا برسد، این وضعیت، ملاک یادگارخواهی خواهد بود، یعنی فرد برای کسب رضایت جنسی نیاز دارد که در خلال رابطه جنسی اش حتماً شیء یادگار(در این مثال، چرم) وجود داشته باشد. خودارضایی با اشیایی مانند کفش و جوراب و لباس زیر زنانه نیز از دیگر مشخصه های یادگارخواهی است.

ببینید کتاب

شما ممکن است این را هم بپسندید

یک پاسخ

  1. ناشناس گفت:

    اگر شخصی اختلال یادگارخواهی داشته باشد با ازدواج زودهنگام مشکلش برطرف میشود؟
    اصلا این ازدواج , ازدواج موفقی خواهد بود؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *